De Islam, de gevaarlijkste sekte ter wereld.

Wie nu nog twijfelt of de islam een godsdienst of een gevaarlijke sekte is, heeft helaas zand in zijn ogen. Het is overduidelijk een gevaarlijke sekte.

Kenmerken van gevaarlijke sekten zijn, dat aanhangers dusdanig gehersenspoeld worden, dat ze eigen belang uitschakelen en blindelings de aanwijzingen volgen van de 'geestelijke' leider. Het is bekend dat in de belangrijke Islam-landen jonge kinderen gedwongen worden de Koran uit het hoofd te leren. De betekenis van de Koran is van secundair belang. Het in de hersenen opslaan van de letterlijke tekst wordt afgedwongen. Een tweede aspect is het dwangmatige van het dagelijkse ritueel. Een vast aantal gebeden op vaste tijden. Het is allemaal uiterlijk vertoon.

Deze ogenschijnlijk onschuldige hebbelijkheden van de islam werken een slaafse gehoorzaamheid in de hand. Dat blijkt ook uit het taalgebruik van de aanhangers van de islam. Gesprekken worden doorspekt met uitroepen als 'Allah is groot' en 'Als Allah het wil'. De onfeilbaarheid van het woord (de Koran) wordt benadrukt door de uitroepen te variëren met 'Allah is groot en Mohammed is zijn profeet'. Door dat ook steeds maar weer tegen elkaar te zeggen wordt een kritische kijk op de inhoud van de Koran bij voorbaat uitgesloten.

De dwang van het dagelijks ritueel, opgelegd aan kinderen, zoals het genoemde uit het hoofd leren van de tekst van de Koran, wordt door oppervlakkige waarnemers meewarig afgedaan als een soort folklore. Wie het nuchter beschouwd zal het echter als een vorm van geestelijke marteling zien. Dat zelfde geldt voor het elke dag opnieuw op vastgestelde tijden vanaf de minaret opgeroepen worden tot het gebedsritueel. Alleen een buitenstaander zal het zo durven betitelen. Een kenmerk van sekten is immers ook dat men kritiekloos de 'martelingen' van de groep waartoe men behoort ondergaat.

Het wordt al iets gevaarlijker als de geestelijk leider de afvallige of de andersdenkende als inferieur afschildert. Daar is wel een verklaring voor. De opgelegde leefwijze van de moslim is niet erg aangenaam te noemen. Men moet van alles en er zijn heel veel dingen die men niet mag. (Bijvoorbeeld heel strenge regels voor kleding, eten en drinken). Als het dan moeilijk is om het eigen leven te verheerlijken is de verleiding natuurlijk groot om sterk af te geven op mensen die niet in dat keurslijf zitten. Dat verzacht de pijn van het eigen lijden. Een neveneffect is dat een mogelijk verlangen van moslims om ook eens wat anders te willen hiermee wordt onderdrukt.

Een probaat middel om de aanhangers binnen het keurslijf te houden is de bestraffing van ontsporingen. Daar heeft de 'profeet' ook aan gedacht en de sharia ingesteld. Zware ranselpartijen, stokslagen voor kleine vergrijpen zijn gewoon en voor wat ernstiger vergrijpen zijn er de verminkingen in de vorm van het afhakken van handen. Vroeger werden ook wel ogen uitgestoken als straf. Voor zware misdaden is er dan de ultieme straf: de steniging of de ophanging. Dat moet de aanhang toch wel in het gareel houden.

Ronduit levensbedreigend wordt de sekte, zoals de laatste jaren op talloze plaatsen blijkt, als de afkeer van de westerse, goddeloze samenleving aangevallen wordt. New York en Washington enz. hebben de wereld op de grondvesten geschokt. Tal van onmenselijke gewelddadigheden zijn er op gevolgd: Bali, Istanbul, Madrid, Londen en vele anderen. Het zijn soms wat kleinere activiteiten die de ernst van het gevaar nog meer benadrukken. In Faludja werden mensen met een speels gemak met een granaat in hun eigen auto vermoord. De verkoolde lijken werden vervolgens door de stad gesleept en aan een brug opgehangen. De afkeer en minachting voor het moderne westen werd hier wel in zijn meest brute vorm gedemonstreerd. In Madrid werden de moordenaars van 11 maart 2004 (de gigantische moordaanval op de treinen) opgespoord. Ze waren bijeen in een flat. Het blinde geloof in hun sekte bracht hen ertoe om zingend en 'Allah is groot' roepend zichzelf op te offeren in een verwoestende explosie, waarbij het de bedoeling was om een aantal 'vijanden' mee te nemen in de dood.

Wat moeten we doen om de aanhangers van deze gevaarlijke sekte de ogen te openen en tot bezinning te brengen? Het is onzinnig om te praten over hoofddoekjes, verschillen in behandeling van mannen en vrouwen en dergelijke pietluttigheden. Er staat veel meer op het spel. De in eeuwen ontwikkeling ontstane vrijheden van de mens, zoals beleefd in de westerse samenleving, worden door de islam bedreigd. Het westen zal zich moeten mobiliseren rond dat vraagstuk en snel want het gevaar rukt razendsnel op. De fundamentalistische cellen rijzen als paddestoelen uit de westerse gronden op.